Guilhermina Augusta Xavier de Medin Suggia (ur. 27 czerwca 1885 w Porto, zm. 30 lipca 1950 tamże) – portugalska wiolonczelistka.
Życiorys Jej pierwszym nauczycielem był ojciec, wiolonczelista i pedagog w szkole muzycznej w Lizbonie. Była cudownym dzieckiem. W wieku 5 lat zaczęła grać na wiolonczeli rozmiaru 3/4, którą jej ojciec sprowadził z Paryża. W wieku 7 lat zadebiutowała publicznie w duecie ze swoją starszą o 3 lata siostrą pianistką. W następnych latach siostry często koncertowały i stały się znane w miejscowych sferach towarzyskich. W latach 1897–1901 Guilhermina regularnie występowała w Porto w Orpheon Portuense, założonym przez skrzypka i dyrygenta Bernardo Valentima Moreira de Sá, aby zgromadzić utalentowanych muzyków, takich jak Ferruccio Busoni, Alfred Cortot, Wanda Landowska, Artur Schnabel, George Enescu, Fritz Kreisler, Jacques Thibaud, Eugène Ysaÿe.
W 1901 otrzymała królewskie stypendium, dzięki któremu przez 16 miesięcy studiowała w konserwatorium w Lipsku pod kierunkiem Juliusa Klengela. W 1903 dołączyła do lipskiej Orkiestry Gewandhaus i wystąpiła jako solistka w koncercie wiolonczelowym Roberta Volkmanna pod dyrekcją Arthura Nikischa. W następnych latach Suggia odbywała tournée po Europie i osiedliła się w Paryżu.