Według standardu ADSL, wskaźnik S miał tylko dwie możliwe wartości, S równe 1, czyli brak segmentacji i S równe 1/2 co oznacza, że mamy dwa wektory Reed-Solomona w jednym słowie DMT.
W ADSL2 i ADSL2+ (G.992.5) wskaźnik S waha się od S równego 1/3 dla ADSL2+ i aż do S równego 64. Tak więc wektor Reed-Solomona może być rozpięty na kilka symboli DMT, a granice symbolu i wektora nie muszą się zgadzać. Narzut w ramkowaniu w ADSL2 wynosi od 4 Kb/s do 64 Kb/s, a w ADSL wynosi 32 Kb/s i jest stały. W związku z tym przepływności danych w ADSL2 w kierunku downstream i upstream skalują się od 1,5 Mb/s do 15 Mb/s z obsługiwanym downstream 8 Mb/s i upstream 800 Kb/s. Architektura dopuszcza maksymalny, górny limit przepływności w kierunku downstream, czyli 15 Mb/s jest to fizyczne ograniczenie, jeśli wszystkie podnośne zostaną użyte w kierunku downstream – 255 podnośnych/symbol * 15 bitów/podnośną * 4000 symboli/s = 15.3 Mb/s.