Za Jezusem szli dwaj skazani na śmierć krzyżową, następnie wielu zwykłych ludzi płaczących za nim oraz najprawdopodobniej arcykapłani, faryzeusze i uczeni w Piśmie, chcący dopilnować wykonania wyroku.

Patrząc zgodnie z biblijną topografią Jerozolimy w 33 roku I i II stacja mieściła się poza murami na terenie twierdzy Antonia, III–VI na ulicach Jerozolimy, VII–IX w kamiennej fosie pod drugim murem Jerozolimy, X–XIII na kamiennym wzgórzu Golgoty, a XIV w położonej w niedalekiej odległości ogrodzie z nekropolią. Współcześnie Droga Krzyżowa w większości znajduje się w Dzielnicy Muzułmańskiej, a jej końcowe stacje w Dzielnicy Chrześcijańskiej.

I stacja Pierwsza stacja Drogi Krzyżowej (Tutaj Pan Jezus na śmierć skazany) upamiętnia sąd Poncjusza Piłata nad Jezusem, który odbył się górnym dziedzińcu twierdzy Antonia, zwanym Litostratos (hebr. Gabbatha). Pomimo że Piłat nie znalazł w Nim winy, to na żądanie arcykapłanów i podburzonego przez nich tłumu, po umyciu rąk na znak swojej osobistej niezgody, wydał wyrok śmierci.