thumb|240px|Przykład pisma małopieczęciowego
Pismo małopieczęciowe – rodzaj pisma chińskiego, ujednoliconego na potrzeby powstałego w 221 r. p.n.e. Cesarstwa Chińskiego. Używane było przez ponad dwa wieki do schyłku Zachodniej Dynastii Han (8 r. n.e.), kiedy zastąpiono je tzw. pismem kancelaryjnym (隶书, lìshū). Nazwa pisma małopieczęciowego wywodzi się od pieczęci urzędowych, które w cesarstwie były szeroko stosowaną formą autoryzacji i zabezpieczania korespondencji urzędowej.
Ujednolicenie pisma Pismo małopieczęciowe to pierwszy ogólnochiński standard pisma, opracowany przez Li Si, słynnego legistę i kanclerza na dworze Pierwszego Cesarza Dynastii Qin. Przed zjednoczeniem Chin każde z chińskich królestw miało odrębną tradycję pisma, a także odrębny standard miar, wag, a nawet rozstawu osi wozów (drogi budowano wówczas ze specjalnymi, znormalizowanymi koleinami (轨), w których niczym po szynach poruszały się koła wozów; norma ułatwiała pracę m.in. celnikom).