Obszar występowania Zespół zjawisk kulturowych utożsamiany z kulturą mikocką obejmował zasięgiem znaczne połacie Europy. W zachodniej części Europy inwentarze mikockie znane są ze stanowisk La Micoque, La Cotte de St Brelade położone na wyspie Jersey na kanale La Manche, oraz stanowiska Mesvin IV znajdujące się na terenie Belgii. Na terenie Portugalii pięściaki mikockie znane są ze stanowiska Galeira Pesada, które datowane jest na okres 240–200 tys. lat temu. Znaczna liczba stanowisk mikockich znana jest z terenu Niemiec a okres funkcjonowania tych stanowisk mieszczą się w przedziale 100–70 tys. lat temu. Stanowiska te znajdują się głównie na terenie dzisiejszej Hesji np. stanowiska Buhlen i Balve. Inwentarze mikockie znane są na terenie południowej Polski m.in. Jaskinia Biśnik, Jaskinia Ciemna i schronisko Wylotne w Ojcowskim Parku Narodowym, Zwoleń koło Radomia, Skałki Piekarskie pod Krakowem. Stanowiska te datowane są podobnie jak te z terenów Niemiec na ok. 100–60 tys. lat temu. Stanowiska mikockie znane są także z terenów wschodniej części Europy np. stanowisko Antonowka (Ukraina) oraz ze stanowiska Wołograd-Suchaja Mieczetka, które znajduje się na terenie Rosji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kultura mikocka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.