30 września 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego „na czas wojny w charakterze starszego kapelana w VIII klasie rangi” z przydziałem do Szpitala Garnizonowego we LwowieDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 93 z 25 października 1919 roku, poz. 3544.. W grudniu 1921 roku został zatwierdzony w stopniu dziekana generalnego Wojska Polskiego i skierowany na stanowisko dziekana w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. W latach 1923–1928 był szefem duszpasterstwa wojskowego w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, a następnie do maja 1929 roku pełnił tę samą funkcję w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Od 1922 roku był członkiem wydziału Towarzystwa Polskiego Żałobnego Krzyża dla okręgu lwowskiego (jako delegat DOK Nr VI), a po przekształceniu organizacji (1925) był członkiem wydziału wojewódzkiego we Lwowie Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów, którego był prezesem do roku 1926 i w tym samym roku otrzymał tytuł członka honorowego. Z dniem 31 maja 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Zweryfikowany w stopniu dziekana generalnego (odpowiednik generała brygady) ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku.