thumb|200px|upright|Rzeźby Harmodiosa i Aristogejtona, kopia rzymska Harmodios (gr. Ἁρμόδιος ok. 530–514 p.n.e.) i Aristogejton (Ἀριστογείτων ok. 550–514 p.n.e.) – ateńscy arystokraci, którzy w 514 p.n.e. zamordowali tyrana Aten Hipparcha, syna Pizystrata, brata tyrana Hippiasza. Harmodios zginął podczas zamachu, natomiast Aristogejton został schwytany, a następnie stracony (według jednej z wersji – w czasie przesłuchania sprowokował Hippiasza i został przez niego zabity).
Obydwaj Ateńczycy stali się symbolem walki z tyranią i obrony swobód demokratycznych obywateli, czego wyrazem było wzniesienie pomnika na agorze ateńskiej (tzw. Grupa Tyranobójców) dłuta Antenora. Przy ucztach na ich cześć śpiewano:
„Miecz w gałęzi mirtowej nosić będę, jak Harmodios i jak Aristogejton, gdy tyrana krew przelał ich miecz i gdy w Pallady gród równość wróciła praw.”Tłum. Stefan Srebrny, Antologia liryki greckiej, Wrocław 1955, s. 78. Pieśń zachowana w Uczcie mędrców Atenajosa (695 a — b). Tyrannicides, Symposium and History: A Consideration of the Tyrannicide Law in Hyperides 2.3, The Attic Skolia, Theognis, and Riddles
Rzeczywisty powód zamachu miał być jednak osobisty, źródła starożytne zawierają rozbieżne dane.