Plan Rosjan opracowany przez adm. Spiridowa, przewidywał zaatakowanie czołowej linii tureckiej w szyku torowym, z prowadzeniem ognia na bliski dystans (50-70 metrów) i skupienia go na okręcie flagowym dla szybkiego wyłączenia nieprzyjacielskiego dowództwa.
Bitwa w cieśninie thumb|260px|Bitwa w cieśninie: pożar tureckiego liniowca podczas abordażu z rosyjskiego okrętu Sw. Jewstfij (mal. I. Ajwazowski, 1848) Z tak przygotowanym planem taktycznym jednostki rosyjskie pożeglowały na południowy kraniec tureckiej linii bojowej, a następnie płynąc wzdłuż niej, zawróciły na północ. Zakończenie rosyjskiej linii w ten sposób weszło w kontakt bojowy najpóźniej (sam kontradm. Elphinston zamierzał najpierw zaatakować część północną linii tureckiej, kolejno okręt po okręcie – tzn. metodą zastosowaną później przez admirała Nelsona w bitwie pod Abukirem).