Osobniki danej grupy porozumiewają się głosem, a dzikacz leśny nie należy do cichych zwierząt. Odróżniono przynajmniej 10 różnych jego odgłosów.
Grupa taka zajmuje teren od 3 do 10 km², którego jednak nie ma w zwyczaju bronić. Obszar ten ma istotną część wspólną z areałami okolicznych grup. Dziennie dzikacze leśne przemierzają średnio od 8 do 12 km. Zazwyczaj korzystają ze stałych ścieżek. Ssak stosuje wspólne latryny na uczęszczanych przez siebie ścieżkach, gdzie widnieją stosy stolca.
Poza grupami rodzinnymi obserwuje się także samotne samce i grupy kawalerów.
Świniowate rozmnażają się szybko. Dzikacz leśny nie stanowi wyjątku. Osobniki obu płci mogą przystąpić do przedłużania gatunku w wieku półtora roku. Badania na terenie Parku Narodowego Wirunga wskazały występowanie dwóch sezonów rozrodczych. Po kopulacji samica zachodzi w ciążę trwającą około 151 dni. Poród następuje najczęściej na początku pory deszczowej. Samica oddala się od swego samca, by w samotności wydać młode na świat. Skrywa się wtedy w gąszczu roślin bądź sporządza gniazdo z traw i gałęzi. Miot liczy od dwóch do sześciu noworodków ze średnią 2,4. Po tygodniu odosobnienia maciora dołącza wraz z prosiętami do grupy. Prosięta długo przed odstawieniem od piersi rozpoczynają konsumpcję traw. Lubią też świeże odchody słonia.