Dzikacz leśny, świnia leśna (Hylochoerus meinertzhageni) – gatunek ssaka, kopytnego z rodziny świniowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju dzikacz. Jeden z największych przedstawicieli swej rodziny obok niektórych podgatunków dzika. Zamieszkuje Afrykę, preferuje granice lasów. Żyje w grupach liczących od 1 do 4 samców, do 9 samic i młode z do trzech ostatnich miotów, niekiedy tworzy większe zgromadzenia. Jest wszystkożercą, dietę opiera na pokarmie roślinnym, lecz nie gardzi też mięsem, w tym padliną. Szybko się rozmnaża, wobec czego nie zagraża mu wyginięcie, choć lokalnie został wytępiony.
Budowa thumb|left|Czaszka dzikacza leśnego Dzikacz leśny należy do największych świniowatych. Głowa i tułów mierzą od 130 do 210 cm, czemu towarzyszy od 25 do 45 cm ogona. Wysokość w kłębie wynosi od 75 do 110 cm. Starsze źródła podają ponad 230 cm długości i ponad 110 cm wysokości. Dymorfizm płciowy przejawia się w różnicach masy ciała przedstawicieli obu płci. Samiec waży między 140 a 275 kg, podczas gdy locha od 100 do 200 kg.