Został odznaczony wówczas Purpurowym SercemNigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 204.. Walczył w Wietnamie w okresie 1965-1966 i 1969-1970.
Powróciwszy z Wietnamu Schwarzkopf zastanawiał się nad zakończeniem służby w armii, jednak porzucił ten zamiar, by wziąć udział w reorganizacji armii. Od 1972 do 1982 odbywał służbę wojskową w Republice Federalnej Niemiec, na Hawajach, Alasce i w innych regionach Stanów Zjednoczonych. W 1983 awansował do stopnia generała dywizji i dowódcy 24. Zmechanizowanej Dywizji Piechoty w Fort Stewart w Georgii. W październiku 1983, sprawując funkcję zastępcy dowódcy operacji, opracował plan inwazji na Grenadę. W 1984 dostał trzygwiazdkowy stopień generała broni, zaś 1985 objął dowództwo I Korpusu w Fort Lewis, a następnie zastępcą szefa sztabu ds. operacji w Pentagonie. W 1988 dosłużył się czwartej gwiazdki oraz został dowódcą sił interwencyjnych USA z kwaterą główną w bazie lotniczej w Tampa na Florydzie, których zadaniem było przeprowadzanie akcji na Bliskim Wschodzie.