Mimo wysokiej pozycji jako prezesa oddziału ZLP nie uniknął prześladowań w okresie stalinowskim. Przyczyną był zapewne jego hrabiowski tytuł, antybolszewicka Strażnica i działalność w przedwojennym harcerstwie. Po 1947 r. nie wydano żadnej z jego książek: Wilkołaki, Opowieści tropikalne, Skarb Puszczy (fragmenty drukowało „Słowo Polskie” i inne pisma). Dopiero po 1953 wspólnie z Ewą Szymańską napisał dwa wodewile: Tor przeszkód i Klucz do Arsenału (wydany także drukiem przez „Czytelnika”) – mało ambitne, ale cieszące się dużą popularnością na tle panującego propagandowego socrealizmu. Aresztowany był dwukrotnie: w roku 1950 na krótko, a ponownie w 1954 r. bez podania przyczyn ani postawienia zarzutów. Był torturowany. Wypuszczony po roku, ciężko chorował – na gruźlicę i raka płuc i wkrótce zmarł. Pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu (2a / 1 / 31) śp. Stefan Łoś. mały|Grób Stefana Łosia na cmentarzu św.