Stąd można wnioskować, że wybudowane przez Jeredytów barki miały przypominać łodzie podwodne. W trzecim rozdziale został przedstawiony opis wizji jaki otrzymał brat Jereda. W nim to wspomniana osoba upewniła się w przekonaniu, że Bóg ma ciało i krew, a zatem jest istotą materialną. W innym miejscu tego rozdziału jest wyraźnie podkreślone, że wspomniany palec nie należał do Boga Ojca, lecz do jego syna Jezusa Chrystusa. W czwartym i piątym rozdziale Chrystus wzywa wszystkich ludzi do nawrócenia się i przyjęcia chrztu. Tam też jest mowa o świadkach, którzy mają świadczyć o prawdzie Księgi Mormona. W szóstym i siódmym rozdziale została opisana podróż Jeredów do Ziemi Obiecanej. Tam też jest mowa o namaszczeniu Orihaha na pierwszego króla Jeredów. Orihah dzieli kraj na królestwo Szule i królestwo Kohora. Rozdział ósmy został poświęcony walkom o władzę w królestwie Szula. W tym też rozdziale córka Jereda decyduje się tańczyć przed Akiszem w zamian za głowę króla. Rozdział dziewiąty przedstawia plagi głodu i węży jakie zostały zesłane na niewierny lud. Rozdziały 10–11 ukazują czytelnikowi dalsze walki o władzę w Królestwach. Od 12 rozdziału, aż do końca księgi możemy zauważyć proroka Etera i Moroniego, którzy nakłaniają lud do wiary. Tam też pojawia się motyw wiary dzięki której można przesunąć górę.