Istnieje amerykański płaszcz przeciwdeszczowy typu „ponczo”.
Oficjalna nazwa pałatki polskiej produkcji to „peleryna-namiot”. Najbardziej popularna wersja produkowana od lat 70. XX wieku występowała w trzech rozmiarach, które ustala się na podstawie liczby otworów na „szpilki” namiotowe na dolnej krawędzi oraz w dwóch wariantach kolorystycznych:
ciemnego khaki – dla wojsk lądowych ciemno granatowego – dla Marynarki Wojennej oraz WOPK
Połączenie dwóch pałatek ich guzikami daje namiot o średnicy podstawy około 180 cm. W tym celu wraz z płaszczem-namiotem wydawano omasztowanie, które stanowiło (w zależności od wersji) dwie lub trzy rurki aluminiowe, cztery szpilki służące do ustabilizowania połów pałatki oraz materiałowy pokrowiec w odpowiednim kolorze. Taki komplet żołnierz Ludowego Wojska Polskiego przenosił w tornistrze zwanym kostką. thumb|left|Płaszcz-pałatka jako peleryna Namioty z pałatek były wykorzystywane (między innymi) na wyjazdach studenckich kół przewodnickich. Wyprzedaże zasobów wojskowych (demobil) prowadzone przez Agencję Mienia Wojskowego rozpowszechniły płaszcze-pałatki również poza wojskiem. Obecnie pałatki są również używane przez pasjonatów survivalu i rekonstruktorów historycznych. mały|Oryginalna metka pałatki wojskowej wyprodukowanej w 1975 roku.