W czerwcu rozpoczęły się protesty w Niemieckiej Republice Demokratycznej. We wrześniu Węgry otworzyły granicę z Austrią, co umożliwiło masową emigrację obywateli NRD na Zachód. 9 listopada 1989 ogłoszono otwarcie przejść granicznych w Berlinie, co doprowadziło do spontanicznego demontażu muru berlińskiego. Brak wsparcia ze strony Związku Radzieckiego dla przywódców komunistycznych, m.in. Ericha Honeckera, przyczynił się do uruchomienia tzw. efektu domina, czyli szybkiego rozpadu reżimów w kolejnych państwach regionu. W listopadzie 1989 doszło do upadku władzy komunistycznej w Bułgarii. 10 listopada odsunięto od władzy Todora Żiwkowa oraz rozpoczęto rozmowy z opozycją. Zaczęły powstawać niezależne partie polityczne. 17 listopada w Czechosłowacji rozpoczęły się masowe demonstracje społeczne, które doprowadziły do pokojowego obalenia reżimu, znanego jako aksamitna rewolucja. Zakończyła się ona 27 listopada. W wyniku protestów w grudniu 1989 prezydentem państwa został działacz opozycyjny Václav Havel.
Transformacja ustrojowa w większości krajów regionu miała charakter bezkrwawy.