Pisał też operę, ale pracę nad nią przerwała mu śmierć w 1934.
Elgar tworzył wiele gatunków muzycznych, lecz sławę przyniosły mu utwory na orkiestrę, jak np. Wariacje „Enigma” op. 36 z 1899, uznawane przez krytyków za arcydzieło. Uzupełniły one wcześniejsze: Imperial March, King Olaf czy Caractus, i tym samym sprawiły, że Elgar został zauważony przez świat. W następnym roku stworzył oratorium The dream of Gerontius do libretta pióra kardynała J.H. Newmana. Z początku nie odniosło ono sukcesu, ale publiczność wkrótce doceniła to dzieło. W 1901 wykonano po raz pierwszy marsz Pomp & Circumstance March No. 1, op. 39. Jego wolna część, pt. Land of Hope and Glory, jest najbardziej znanym utworem brytyjskim po hymnie narodowym. Jest to także jeden z czterech utworów wykonywany podczas finału dorocznych Koncertów Promenadowych „The Last Night of the Proms” (od kilku lat replika tych koncertów odbywa się także w Filharmonii Krakowskiej).
Żona Elgara, Alicja, zmarła w 1920. Kompozytor był z nią mocno związany i wielu twierdzi, że po śmierci żony stracił chęć do pracy. Jednak to w tym czasie zaczął pisać operę The Spanish Lady i trzecią symfonię.