Zapowiedziane przez wojsko wybory do konstytuanty odbyły się 25 kwietnia 1975. Zwycięstwo w nich zdobyły ugrupowania umiarkowane – Partia Socjalistyczna (38%) i centroprawica (12%). Triumf tych sił potwierdziły demonstracje, które objęły konserwatywną północ kraju w okresie letnim. Po wyborczym sukcesie sił umiarkowanych major Ernesto Augusto de Melo Antunes, pozostający sojusznikiem socjalistów, doprowadził do dymisji skrajnie lewicowego rządu. Do nowego gabinetu weszli socjaliści i umiarkowani prawicowcy.
25 listopada 1975 doszło do nieudanej próby buntu żołnierzy związanych z lewicą MFA. W 1976 uchwalona została nowa konstytucja i odbyły się wybory parlamentarne oraz prezydenckie. Konstytucja zapewniła równowagę władzy między organami pochodzącymi z wyboru a Radą Rewolucji (istniejącą do 1982). Wybory wygrali socjaliści, a na czele pierwszego rządu konstytucyjnego stanął Mário Soares. Prezydentem republiki został António Ramalho Eanes. Prezydent doprowadził do odsunięcia od władzy najbardziej radykalnych przedstawicieli lewicy oraz ograniczenia wpływów wojskaZe świata, „Przekrój” nr 1631 z 11 lipca 1976, s. 2..
Zobacz też transformacja ustrojowa w Hiszpanii
Przypisy
Kategoria:1974 w Europie Kategoria:Antyfaszyzm Kategoria:Portugalia w XX wieku goździków Kategoria:Zamachy stanu w XX wieku Kategoria:Zamachy stanu w Europie