Lubomir Panajotow Pipkow, (ur. 19 września 1904 w Łoweczu, zm. 9 maja 1974 w Sofii) – bułgarski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny.
Życiorys Syn kompozytora Panajota Pipkowa, początkowo uczył się od ojca kompozycji i gry na fortepianie. W latach 1919–1926 był studentem konserwatorium w Sofii, gdzie jego nauczycielami byli Henrich Wizner (fortepian) i Dobri Christow (teoria). Od 1926 do 1932 roku przebywał w Paryżu, gdzie studiował w École Normale de Musique u Nadii Boulanger i Paula Dukasa (kompozycja) oraz Yvonne Lefébure (fortepian). W roku 1932 wrócił do kraju, w latach 1944–1947 był dyrektorem opery w Sofii. Od 1948 roku był profesorem zespołów wokalnych w konserwatorium sofijskim. Był jednym ze współzałożycieli powołanego w 1933 roku towarzystwa Sywremenna Muzika, przekształconego później w związek kompozytorów bułgarskich, którego przewodniczącym był w latach 1947–1954. W 1950 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Artysty, a w 1952 roku Ludowego Artysty.