Per Anders Rudling zwraca uwagę na różnice występujące między kompleksem memorialnym w Chatyniu a pomnikami ofiar Zagłady Żydów, które wzniesiono w czasach ZSRR (np. w Babim Jarze pod Kijowem). O ile bowiem w przypadku tych ostatnich konsekwentnie unikano odniesień do narodowości ofiar, o tyle pomniki w Chatyniu niosą ze sobą nie tylko uniwersalne, antywojenne przesłanie, lecz kładą również nacisk na podkreślenie martyrologii narodu białoruskiego.
Pamięć i odniesienia w kulturze thumb|Chatyń. Białoruska tragedia – znaczek pocztowy z 2005 Do zbrodni w Chatyniu nawiązał białoruski pisarz Alaksandr Adamowicz w powieści Хатынская аповесць („Opowieść chatyńska”) z 1973 roku, którą w Polsce wydano pod tytułem Narodzona w płomieniu (1975). Ukazano ją również w dramacie wojennym Idź i patrz z 1985 roku (reż. Elem Klimow).
Wśród przywódców państw, którzy odwiedzili miejsce pamięci w Chatyniu, byli m.in. Richard Nixon, Fidel Castro, Jiang Zemin, Rajiv Gandhi i Urho Kekkonen.