Uroczyste odsłonięcie kompleksu memorialnego nastąpiło 5 lipca 1969 roku z udziałem delegacji z innych republik związkowych ZSRR, delegacji zagranicznych oraz weteranów. Uroczystości rozpoczęły się na pl. Zwycięstwa w Mińsku, gdzie do specjalnej latarni przeniesiono ogień z płonącego tam „Wiecznego Płomienia”. Następnie latarnia – transporterem opancerzonym, w asyście delegacji honorowych – została zawieziona do Chatynia, gdzie odbyła się dalsza część uroczystości.
Wygląd
thumb|Widok w kierunku głównego pomnika chatyńskiego thumb|Chatyń – symboliczne groby spalonych wsi na Białorusi, których mieszkańcy zostali zamordowani przez hitlerowców thumb|Wieczny płomień pamięci i symboliczne brzozy, inskrypcja głosi: „2 miliony 230 tysięcy. Zginął co czwarty” thumb|Jeden z „dzwonów pamięci” w kształcie komina, wzniesiony w miejscu spalonego domu Kompleks memorialny reprezentuje styl modernistyczny. Otwiera go wykonana z brązu, wysoka na 6,1 metra, rzeźba „Niepokonany człowiek” (Непокорённый человек), która przedstawia mężczyznę trzymającego martwego chłopca na rękach. Mężczyzną tym jest Józef Kaminski (Іосіф Камінскі/Иосиф Каминский) – wiejski kowal o polskich korzeniach, który w czasie masakry stracił żonę i czwórkę dzieci.