surge-type glaciers).
Średnia grubość lodowca wynosi 215 m, a maksymalna grubość lodu – 750 m w środku wypełnionej lodem kaldery wulkanicznej położonej na zachód od szczytu pokrywy lodowej. Z lodowca wypływa wiele rzek, m.in. Héraðsvötn, Þjórsá (najdłuższa rzeka na wyspie – 230 km długości), Ölfusá i Blanda.
Pierwsze badania lodowca przeprowadzono w 1932 roku, kolejne w latach 50. XX w. W 1937 roku zmapowano po raz pierwszy obszar Hofsjökull. Od 1988 roku co roku mierzone są zmiany w masie lodowca. W okresie 1988–2003 zaobserwowano, że główna czapa lodowa zmniejszyła się o ok. 3–4 m. Od 1995 roku rejestrowane jest cofanie się wszystkich lodowców wyprowadzających, a w latach 1986–2003 całkowita powierzchnia pokrywy lodowej zmniejszyła się o około 3,5%. Jeśli zgodnie z projekcjami temperatura powietrza będzie rosła do 2100 roku w tempie 0,18°C na dekadę a później w tempie 0,25°C, powierzchnia lodowca skurczy się i w 2050 roku będzie wynosić 70% obecnej, w roku 2100 – 50% a w roku 2150 – 20%. Pod koniec XXII w. lód zachowa się jedynie w kalderze, po czym również zaniknie.
System wulkaniczny
Pod powierzchnią lodowca znajduje się wygasły subglacjalny system wulkaniczny Hofsjökull z dwoma wulkanami centralnymi: Hofsjökull (1765 m n.p.m.) i położonym na południowym zachodzie wulkanem Kerlingarfjöll (1488 m n.p.m.).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Lodowce Islandii