Królowie norwescy odegrali ważną rolę w chrystianizacji kraju, a interesy polityczne były niezaprzeczalną częścią ich działalności, w połączeniu z duchowymi pobudkami. Król Olaf II Haraldsson, poległy w bitwie pod Stiklestad w 1030 r. odegrał znaczącą rolę w zjednoczeniu narodu w wierze chrześcijańskiej. Pomimo jego surowych metod nawrócenia, śmierć władcy w walce okazała się decydującym czynnikiem w odwróceniu ludności kraju od dawnych wierzeń. Wydarzenia związane ze śmiercią Olava i jego pogrzebem doprowadziły do ogłoszenia jego świętości, a przez cały okres średniowiecza katedra w Nidaros była ważnym celem dla pielgrzymów z całej północnej Europy.
W 1103 r. powstało pierwsze arcybiskupstwo na terenie Skandynawii w Lund, położonym w Szwecji. Archidiecezja Nidarosu została założona w 1153 r. przez kardynała Nicholasa Brakespeare, niedługo przed jego wyborem na papieża Hadriana IV. Pod koniec XII wieku Arcybiskupstwo Nidarosu obejmowało dzisiejszą Norwegię, część dzisiejszej Szwecji, Islandię, Grenlandię, Orkady, Wyspy Owcze, Wyspy Szetlandzkie, Hebrydy i Wyspę Man.