Podstawowe elementy +zdjęcienazwaopis200pxkiecka, keckasięgająca do kostek suknia, wkładana przez głowę. Składała się z dwóch części: spodnicy (spódnicy) i lajbika (stanika). Marszczona (lub plisowana – droższa) spódnica skrojona z kilku prostokątów mogła mieć szerokość ok. 5 metrów. Rozporek był umieszczony z przodu (zasłaniany przez fartuch), a z boku, ukryta w fałdach była kieszeń. Dół spódnicy obszywano taśmą (pliśbortą, szczoteczką), aby zabezpieczyć brzeg przed zniszczeniem. Stanik zazwyczaj uszyty z tego samego materiału co spódnica, zapinany był z przodu. Lajbik w kompletnym stroju pozostawał niewidoczny – zasłonięty przez wierzcheń, merynkę lub jaklę. Kiecki zazwyczaj były jednokolorowe, w soczystych kolorach, bardziej stonowanych dla starszych kobiet.200pxfortuch, zopaskafartuch, prostokątny kawałek materiału przymarszczony w górnej części i zebrany w oszewkę, do której doszyte są troczki. Troczki krzyżowało się z tyłu w pasie i wiązało się z przodu, chowając końcówki pod fartuchem. Od przodu fartuch całkowicie zasłaniał spódnicę. Najbardziej elegancki był fartuch jedwabny, fabrycznie drukowany lub ręcznie malowany w równomiernie rozłożone kwietne bukiety. Zakładano go wierzcheń.200px200pxkabotekbiała płócienna bluzka sięgająca pasa, z bufiastymi rękawami do łokcia, zakończonymi koronką.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Strój rozbarski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.