W chmurach tego typu występują bardzo silne prądy wznoszące (jak i zstępujące). Ich prędkość może dochodzić nawet do kilkudziesięciu metrów na sekundę. Spotykane prędkości prądów wznoszących dochodzą do 10–15 m/s, a nawet do 25 m/s (w przypadku, gdy chmura jest dobrze rozwinięta). Z tego powodu mogą się wydawać interesujące dla szybowników. Ze względu jednak na swój często burzowy, turbulentny charakter, wykorzystanie ich w lotach szybowcowych jest bardzo niebezpieczne. Dzięki swoim niezwykłym właściwościom, w przeszłości chmury te były wykorzystywane przez szybowników do zdobywania dużych wysokości, jednak w chwili obecnej loty szybowcowe w chmurach Cumulonimbus są w Polsce zakazane.
Gatunki Cumulonimbus calvus, Cumulonimbus capillatus.
Szczególne formy chmur kłębiastych deszczowych oraz zjawiska towarzyszące tym chmurom praecipitatio (pra) – opad atmosferyczny, virga – (vir) smuga opadu niedocierająca do powierzchni Ziemi, pannus (pan) – strzępy u podstawy chmury dającej opad, incus (inc) – kowadło burzowe (atrybut widocznej z daleka chmury burzowej), mamma (mam) – regularne drobne wybrzuszenia u podstawy chmury przypominające wymiona, pileus (pil) – soczewkowata chmura nad kopulastą powierzchnią chmury konwekcyjnej przypominająca czapeczkę, velum (vel) – zasłona, arcus (arc) – wał szkwałowy (pot.