(3) wymianę strumieni ciepła i wilgotności w całej warstwie od powierzchni Ziemi aż do wierzchołka chmury można opisać za pomocą jednowymiarowego modelu warstwy dobrze wymieszanej (Lilly znał prace Stewarta Turnera, który używał tego typu modeli do badania rozwoju termokliny). Istotnymi aspektami fizyki stratocumulusa jest także wciąganie suchego i cieplejszego powietrza znad wierzchołka stratocumulusa do wewnątrz chmury, wielkoskalowe osiadanie, i strumienie ciepła i wilgotności znad powierzchni oceanu. Oprócz jednowymiarowych modeli warstwy dobrze wymieszanej przykrytej stratocumulusem chmury te są badane za pomocą symulacji metodą dużych wirów (). Procesy zachodzące w stratocumulusie i na jego wierzchołku są też przedmiotem badań eksperymentalnych. W warstwie granicznej przykrytej stratocumulusem obserwuje się zorganizowaną konwekcję typu Rayleigha-Bénarda. Istnieją obserwacje pokazujące, że opad ma wpływ na to czy te komórki są otwarte (prawie bez chmur), czy zamknięte.
Przypisy Lilly, D. K., 1968: Models of cloud-topped mixed layers under a strong inversion. Quart. J. Roy. Meteor. Soc., 94, 292-309. Petterssen, S., 1938: On the causes and the forecasting of the California fog. Bull. Amer. Meteor. Soc., 19, 49--55.
Kategoria:Rodzaje chmur Kategoria:Meteorologia i oceanografia warstwy granicznej