Na początku XX wieku katowickie Gimnazjum Miejskie było trzecim pod względem liczby uczniów na Górnym Śląsku – po bytomskim i gliwickim, a odróżnieniu od nich nie miało ono charakteru wyznaniowego. Od 1 kwietnia 1905 roku szkoła działała jako placówka państwowa, przyjmując nazwę Gimnazjum Państwowe (niem. Staatliches Gymnasium; bądź od 1906 roku). Przed 1922 rokiem w katowickim Gimnazjum Państwowym zatrudnionych było 21 nauczycieli etatowych i 7 stażystów. W tym czasie uczęszczało do niego 615 uczniów w 18 oddziałach.
Po włączeniu Katowic w granice Polski w 1922 roku podjęto decyzję o powstaniu Państwowego Męskiego Zreformowanego Gimnazjum Klasycznego, które rozpoczęło działalność 14 września 1922 roku. Była to jedyny tego typu placówka w mieście, a kierownikiem szkoły został Franciszek Kutsch. W 1929 roku oddziały klasyczne przekształcono w humanistyczne, a pełna unifikacja pod względem programowym z resztą Polski nastąpiła w 1933 roku. W roku 1934 zmieniono nazwę szkoły na Państwowe Gimnazjum i Liceum w Katowicach. Placówkę przekształcono wówczas w czteroletnie gimnazjum oraz dwuletnie liceum o charakterze profilowanym, kształcąc w profilach: humanistycznym, klasycznym, matematyczno-fizycznym i przyrodniczym.