4 lutego 1947 skazana została na 2 lata pozbawienia wolności. Następnego dnia prezydent Bolesław Bierut ułaskawił ją. Natychmiast podjęła próby interwencji, domagając się dotrzymania umowy i uwolnienia ujawnionych przez nią żołnierzy podziemia.
Bojkot przez część żołnierzy AK, samobójstwo Została odrzucona i bojkotowana przez część środowiska byłych żołnierzy AK. 9 kwietnia 1949 rozpoczęła protest głodowy wobec MBP. Nie wiadomo, gdzie odbywał się jej protest. Według niepotwierdzonych informacji, w kwietniu 1949 pod progiem MBP zażyła nieokreślone silne środki, w wyniku czego została odwieziona do szpitala. Według relacji Marii Sarackiej, będącej sąsiadką Malessy, miało dojść do samozatrucia organizmu spowodowanego głodówką. 5 maja 1949 roku Malessa spotkała się z oficerem AK i członkiem WiN Józefem Rybickim prosząc go o przechowanie dokumentów i obronę dobrego imienia. 5 czerwca 1949 popełniła samobójstwo. 10 czerwca 1949 została pochowana na cmentarzu Bródnowskim. Po jej śmierci krążyła plotka mówiąca, że Malessa rzuciła się z okna na trzecim piętrze budynku MBP. Faktycznie popełniła samobójstwo poprzez zażycie środków nasennych i podcięcie sobie żył.