Budowę świątynnego kompleksu rozpoczęto za panowania Ptolemeusza IX, a zakończono w czasach Nerona. Świątynia stanęła na miejscu starszej budowli, pochodzącej najprawdopodobniej z czasów Cheopsa. Plan zachowanej do dziś budowli mocno się różni od klasycznych budowli egipskich. Zwróconej fasadą w kierunku Nilu świątyni nie poprzedzają pylony, brak też dziedzińca z portykami. Dziedziniec otoczony murem poprzedza wejście do pronaosu (dużej sali ozdobionej 24 kolumnami). Za nim znajduje się sala hypostylowa, zamknięta po bokach pomieszczeniami magazynowymi, pracownią perfum, skarbcem itp. Dalej umieszczono salę ofiarną i pomieszczenie poprzedzające sanktuarium. Wokół sanktuarium biegnie pasaż z 11 kaplicami, poświęconymi różnym bóstwom i symbolom religijnym. Na dachu, dostępnym schodami biegnącymi przy murze, pomiędzy salą hypostylową a kaplicami, zbudowano kiosk Nowego Roku. Kolumny sali hypostylowej i pronaosu zdobione są hatoryckimi głowicami. Sufit jednej z kaplic w kiosku pokrywał okrągły fresk z symbolicznym wyobrażeniem nieba: gwiazdozbiorów, planet i gwiazd – jest to tzw. Zodiak z Dendery (oryginał znajduje się obecnie w paryskim Luwrze, w świątyni tylko kopia). Podobne przedstawienie, jednak na planie kwadratu, znajduje się w sali hypostylowej.