Bitwa pod Podhajcami – bitwa pomiędzy wojskami polskimi a tatarskimi, która miała miejsce w dniach 8–9 września 1698 w rejonie Podhajec w ówczesnym województwie ruskim i zakończyła się zwycięstwem wojsk koronnych. . Było to jedno z ostatnich starć wojny polsko-tureckiej 1683–1699. 26 stycznia 1699 zawarto traktat w Karłowicach.
Sytuacja przed bitwą W wyniku kampanii rosyjskiej w 1696 roku Imperium Osmańskie utraciło Azow, a w roku 1697 zostało pokonane przez Monarchię Habsburgów w bitwie pod Zentą. Imperium, wyczerpane wojną i buntami w armii, w tym rozruchami janczarów, oraz w obawie przed utratą kolejnych terytoriów rozpoczęło działania w celu zawarcia pokoju z członkami Ligi Świętej. Habsburgowie planowali przenieść swoje siły i skupić się nadchodzących zmaganiach o sukcesję w Hiszpanii z powodu zbliżającej się śmierci Karola II Habsburga. Jesienią 1697 roku Habsburgowie rozpoczęli negocjację z Osmanami proponując zakończenie wojny z zachowaniem zdobyczy terytorialnych (Uti possidetis).