Kariera reprezentacyjna Jako zawodnik Araratu 14 października 1979 zadebiutował w radzieckiej drużynie narodowej w meczu z Rumunią. Wystąpił na mistrzostwach świata w Hiszpanii w 1982. Wcześniej odnosił również sukcesy w rozgrywkach młodzieżowych i olimpijskich: w 1976 zdobył złoty medal Młodzieżowych Mistrzostw Europy, a w 1980 brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie. Ostatni mecz w barwach ZSRR rozegrał 10 października 1984. Ogółem rozegrał 34 oficjalne spotkania międzynarodowe i strzelił 6 bramek.
Kariera trenerska Pracę szkoleniową rozpoczął pod koniec lat 80. jako grający trener w Iskrze Erywań. Pracował w ukraińskiej Tawriji Symferopol, a następnie szkolił zawodników Araratu. Kilka lat spędził, pracując jako trener w Libanie. Przez pewien czas bez sukcesów prowadził reprezentację Armenii. Najdłużej pracował w Pjuniku Erywań: w połowie lat 90. był trenerem, a w latach 2000–2006 już w nowym Piuniku Erywań pełnił funkcję prezydenta klubu. Pod jego kierownictwem Pjunik pięciokrotnie sięgał po mistrzostwo Armenii, a trzykrotnie po puchar krajowy.