Giovanni Spadolini (ur. 21 czerwca 1925 we Florencji, zm. 4 sierpnia 1994 w Rzymie) – włoski polityk, historyk i dziennikarz, premier Włoch w latach 1981–1982, od 1987 do 1994 przewodniczący Senatu. Był pierwszym premierem Republiki Włoskiej niezwiązanym z Chrześcijańską Demokracją.
Życiorys Po ukończeniu studiów historycznych pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Florenckim. Zajął się też działalnością dziennikarską. Od 1955 do 1968 był redaktorem w „il Resto del Carlino”, następnie do 1972 w „Corriere della Sera”.
Zaangażował się w działalność Włoskiej Partii Republikańskiej. Z jej ramienia w 1972 został wybrany na senatora VI kadencji. Reelekcję uzyskiwał w 1976, 1979, 1983 i 1987 na kolejne kadencje. W okresie od grudnia 1974 do lutego 1976 był ministrem kultury, od marca do sierpnia 1979 zajmował stanowisko ministra edukacji publicznej.
28 czerwca 1981 objął urząd premiera, stając na czele koalicyjnego gabinetu tworzonego przez pięć ugrupowań koalicji Pentapartito (chadeków, socjalistów, socjaldemokratów, liberałów i republikanów). 23 sierpnia 1982 na bazie tych samych ugrupowań sformował swój drugi gabinet. Stanowisko premiera zajmował do 1 grudnia tego samego roku.