Do Kristianii powrócił latem 1863.
Nordraak, który był kuzynem norweskiego pisarza Bjørnstjerne Bjørnsona, skomponował muzykę do wielu jego utworów, m.in. do sztuk Sigurd Slembe i Maria Stuart, a także do wierszy Ingerid Sletten af Sillejord, Killebukken, Lammet mit, Olav Trygvason, Der ligger et land mot den evige sne i Løft ditt hode, du raske gutt! W 1863 wydał swoje pierwsze "prawdziwe" opus, zawierające m.in. pieśni do słów Bjørnsona i Magdalene Thoresen. Jedną z najsłynniejszych pieśni skomponowanych do słów Bjørnstjerne Bjørnsona jest właśnie Ja, vi elsker dette landet, napisana ok. 1863/1864 przez zaledwie dwudziestojednoletniego kompozytora, a zaśpiewana po raz pierwszy 17 maja 1864 w Eidsvoll, miejscu ustanowienia norweskiej konstytucji.
Latem 1864 Nordraak raz jeszcze wyjechał do Kopenhagi, gdzie pozostał do następnej wiosny. Był to najbardziej produktywny okres jego życia, który zaowocował m.in. wydaniem op. 2, zawierającego romance do słów Bjørnstjerne Bjørnsona i Jonasa Lie. Były to ostatnie kompozycje Nordraaka wydane za jego życia.