inne źródło mówi o pierwszym lęgu już w 1885), Grecji, Francji. Gatunek notowany również w Czechach.
W Polsce stwierdzane są zarówno pojedyncze osobniki (od 2015 w NysieSkubała Piotr: Czy zwierzęta nadążą za zmianami klimatu?, w: „Przyroda Górnego Śląska” nr 94, zima 2018, s. 7–8, 11.), jak i niewielkie stada, w tym młode z miejscowych lęgów. Gatunek ten został wciągnięty na Listę awifauny krajowej jako jedyny przedstawiciel papugowych (kategoria C w klasyfikacji AERC), ale w 2023 Komisja Faunistyczna usunęła go z tej listy i przeniosła do aneksu, który obejmuje gatunki stwierdzone w Polsce, lecz nie zaliczone do awifauny krajowej (stwierdzenia zaliczane są odtąd do kategorii E w klasyfikacji AERC).
Morfologia Długość całkowita (razem z piórami w ogonie) wynosi 37–43 cm, z czego 18,6–21 mm przypada na dziób. Skok ma długość około 16 mm. Masa ciała w przedziale 93–160 g. Pozostałe wymiary według podgatunku (w mm): krameri manillensis parvirostris borealis długość skrzydła 142–157 153–180 146–168 170–178 długość ogona 177–278 174–235 184–246 211–253