Brytyjska publiczność radiowa miała niewielki wybór poza przeznaczonymi dla wąskiej grupy odbiorców programami BBC. Celem Johna Reitha, jako dyrektora wykonawczego w jego opinii było nadawanie „wszystkiego, co najlepsze w każdym dziale ludzkiej wiedzy, wysiłków i osiągnięć” przy jednoczesnym „zachowaniu wysokiego tonu moralnego”, co „ma oczywiście ogromne znaczenie”. Reithowi udało się zbudować antypatię w stosunku do luźniej prowadzonego radia w USA, którego celem było przyciągnięcie jak największej widowni, a tym samym zapewnienie jak największych przychodów z reklam. W BBC nie było płatnych reklam; cały dochód pochodził z podatku od zestawów odbiorczych, jednak dobrze wykształconej publiczności bardzo się to podobało. W czasie, gdy stacje amerykańskie, australijskie i kanadyjskie przyciągały rzesze widzów kibicujących swoim lokalnym drużynom poprzez transmisję z baseballu, rugby i hokeja, BBC kładło nacisk na publikowanie treści skierowanej do całego kraju, a nie dla poszczególnych regionów.