Zakres twórczości Piotra Kułacha najlepiej ilustruje fragment wspomnień Marii Sułkowskiej: My zresztą jako dzieci – i pełni podziwu dla przedziwnych zegarów kościelnych, wskazujących godziny, dni, miesiące i lata, dla ozdobnych i wykładanych kością strzelb, dla rozmaitych warsztatów, narzędzi, pras i maszyn własnego pomysłu i wyrobu, dla rzeźb w kamieniu i drzewie, dla kutych pięknie w żelazie krat i krucyfiksów, dla zawsze żywego i zmiennego muzeum wykończonych już przedmiotów w białej izbie, dla czarodziejskiej pracowni w czarnej izbie, dla domostwa i parku starca-artysty – złagodziliśmy przezwisko "Ślepego Piotra" na "Stary Piotr".Hanna Pieńkowska, Tadeusz Staich "Drogami skalnej ziemi. Podtatrzańska włóczęga krajoznawcza"; Kraków 1956, strony 242 – 244.
Piotr Kułach był bratem Wojciecha (1812–1897), słynnego rzeźbiarza podhalańskiego.
Bibliografia
Jan i Stefan Reychmanowie "Przemysł wiejski na Podhalu (folusz, tartak, młyn, olejarnia, gonciarnia, browar)"; Zakopane 1937, strony 73 – 79 (rozdział "Gonciarnia w Bańskiej"). "Słownik polskich pionierów techniki" pod redakcją Bolesława Orłowskiego; Katowice 1984 (hasło "Kułach Piotr"). Jan Reychman "O drugim gaździe-artyście. Dwa osiedla podhalańskie. – Dwie figurki. – Obejście i rzeźby"; "Kuryer Literacko-Naukowy" 1930, numer 31.
Przypisy
Kategoria:Polscy rzeźbiarze ludowi Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Zmarli w 1910 Kategoria:Ludzie związani z Podhalem