Operatory G i F Stwórzmy prostą logikę temporalną, w której czas się nie rozgałęzia, i nie interesuje nas, czy jest dyskretny, czy ciągły. W takiej logice dozwolone są dowolne zmienne zdaniowe ( itd.), wszystkie spójniki logiczne ( itd.), oraz para operatorów – i oznacza, że od danego momentu już zawsze będzie miało miejsce oznacza, że kiedyś w przyszłości będzie miało miejsce
W tak prostej logice można już zbudować kilka twierdzeń na temat czasu: – jeśli będzie zachodziło zawsze, to zajdzie w pewnym konkretnym momencie w przyszłości. – zachodzi zawsze wtedy i tylko wtedy, gdy w żadnym momencie przyszłości nie będzie zachodziło
Operatory te można składać: – kiedyś zajdzie, że kiedyś zajdzie oznacza po prostu, że kiedyś zajdzie – zawsze będzie, że zawsze będzie oznacza po prostu, że zawsze będzie – kiedyś zajdzie, że już zawsze będzie – czyli od pewnego momentu, zachodzić już będzie zawsze. – zawsze będzie, że kiedyś zajdzie – czyli w każdym momencie mamy gdzieś przed sobą jakieś wystąpienie Czyli nigdy nie będzie tak, że już nigdy nie nastąpi W przypadku dyskretnym oznacza to, że zajdzie nieskończenie wiele razy.