Populacja i występowanie left|thumb|250px|Kelly (♀) i Kina (♂) – para takahe wypuszczona w czerwcu 2006 r. w ramach projektu Maungatautari Restoration Project Takahe pierwotnie zamieszkiwał lasy i łąki. Obecnie znajdowany na kępiastych łąkach piętra alpejskiego w Alpach Południowych (Heather, Robertson, 1997). Z odnalezionych szczątków kopalnych wynika, że takahe żył niegdyś również na Wyspie Północnej (obecnie uznawany za odrębny gatunek kopalny takahe północny), lecz w chwili rzeczywistego odkrycia występował jedynie na powierzchni około 650 km² na terenie utworzonego wkrótce (1952) Parku Narodowego Fiordland (Bunin i in., 1997). Zasięg jego występowania drastycznie się skurczył w ciągu kilku zaledwie pokoleń, co jest główną przyczyną największego problemu – chowu wsobnego. Zwiększenie liczebności populacji utrudnia dodatkowo niska płodność żyjących osobników. Analiza genetyczna wykazała, że selekcjonowana hodowla pozwala zachować maksymalną bioróżnorodność.