207..
II Rzeczpospolita W okresie międzywojennym Zgromadzenie Narodowe zostało ustanowione w konstytucji marcowej z 1921 r. Dokonywało ono bezwzględną większością głosów wyboru prezydenta Rzeczypospolitej (art. 39 ust. 1 Konstytucji) i przyjmowało od niego przysięgę (art. 54 Konstytucji)Odmiennie niż na gruncie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r., zarówno stwierdzanie trwałej niezdolności Prezydenta Rzeczypospolitej do sprawowania urzędu, jak i postawienie go w stan oskarżenia w postępowaniu przed Trybunałem Stanu, nie było kompetencją Zgromadzenia Narodowego – lecz Sejmu (art. 42 ust. 1 oraz art. 55 ust. 2 Konstytucji z 1921 r.).. Zgromadzenie Narodowe procedowało wówczas na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 1922 r. – Regulamin Zgromadzenia Narodowego dla wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej.. Ponadto, art. 125 ust. 4 Konstytucji przewidywał, że co 25 lat Konstytucja ma być poddana rewizji przez Zgromadzenie Narodowe zwykłą większością głosówW innych okresach, Sejm i Senat mogły nowelizować konstytucję działając oddzielnie (większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby członków każdej izby – art. 125 ust.