Po otrzymaniu święceń kapłańskich w latach 1978–1980 pracował jako wikariusz w Parafii św. Jana Chrzciciela w Stromcu. W latach 1984–1990 był duszpasterzem akademickim w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu. 25 marca 1992, po utworzeniu diecezji radomskiej, został włączony do jej prezbiterium. W diecezji pełnił funkcję dyrektora ds. życia konsekrowanego zakonów żeńskich, wszedł również w skład rady kapłańskiej i kolegium konsultorów. Od maja do sierpnia 2006 pełnił funkcję współprzewodniczącego Rady Programowej Radia Maryja ze strony Konferencji Episkopatu Polski. Został mianowany kanonikiem honorowym kapituły katedralnej sandomierskiej oraz prałatem kustoszem kapituły Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej. W 2004 Jan Paweł II nadał mu godność prałata honorowego Jego Świątobliwości.

W latach 1984–1989 był ojcem duchownym księży diakonów w Radomiu. W 1989 został wicerektorem, a od 1990 do 2006 sprawował urząd rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu. Od 1984 prowadził wykłady z teologii dogmatycznej, teologii ekumenicznej i wstępu do teologii w Wyższym Seminarium Duchownym i Instytucie Teologicznym w Radomiu, a od 1992 z teologii dogmatycznej w Kolegium Teologicznym Diecezji Radomskiej.