Józef Szamocki (ur. 4 października 1954 w Gdyni) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy toruński od 2000.
Życiorys Urodził się 4 października 1954 w Gdyni. Po ukończeniu II Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Gdyni studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święceń prezbiteratu udzielił mu 29 kwietnia 1979 biskup diecezjalny chełmiński Bernard Czapliński. Inkardynowany został do diecezji pelplińskiej. W 1995 ukończył Akademię Teologii Katolickiej w Warszawie ze stopniem doktora na podstawie dysertacji Duchowość kapłana diecezjalnego w Instytucie Świeckim Kapłańskim Misjonarzy Królewskości Chrystusa na podstawie pism Gabriela Mercola (1971–1991).
W latach 1979–1983 pracował jako wikariusz w parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach. Od 1983 do 1988 przebywał na misji w Zambii, gdzie był administratorem parafii św. Rodziny w Lusace. Od 1990 do 1992 pełnił funkcję diecezjalnego dyrektora Papieskich Dzieł Misyjnych. W latach 1988–1992 był ojcem duchownym w seminarium w Pelplinie. Prowadził wykłady w pelplińskim seminarium oraz zajęcia formacyjne dla osób konsekrowanych. W 1995 został inkardynowany do diecezji toruńskiej. Był ojcem duchownym seminarzystów oraz delegatem biskupim ds.