Gospodarka kolonii opierała się na przemyśle drzewnym i stoczniowym. Skierowana była głównie na handel z Stanami Zjednoczonymi, z którymi Nowy Brunszwik, jak i inne brytyjskie kolonie, miał zawarty traktat o wolnym handlu.
thumb|left|150px|Samuel Leonard Tilley W 1854 kolonia została przekształcona w dominium i zaczęła funkcjonować w niej rada legislacyjna i przedstawicielski rząd, wybieralne w powszechnych wyborach (kobiety nie miały, podobnie jak w większości innych krajów, prawa głosu). Zasadniczo funkcjonował dwupartyjny system z partią liberalną i konserwatywną. Podziały partyjne nie były jednak ostre. W okręgach wyborczych wybierano deputowanych, bazując na ich lokalnej popularności. Zakwalifikowanie się kandydata do którejś partii nie polegało na przynależności i wspólnej platformie, lecz raczej na zbieżności poglądów na poszczególne zagadnienia. W głosowaniach w izbie legislacyjnej deputowani częściej też podporządkowywali się woli swych wyborców i własnemu sumieniu, niż partyjnym dyrektywom. Często też w odniesieniu do pewnych aspektów podziały partyjne nie odgrywały decydującej roli. Tak było w przypadku próby wprowadzenia prohibicji alkoholowej w dominium, kiedy to scena polityczna podzieliła się na dwie grupy. Zwolennicy prohibicji tzw.