W 1523 wieś uwolniona została od czynszu rocznego na rzecz kapituły poznańskiej. W 1548 w toku wykupu wójtostwa w mieście biskupim Dolsk biskup poznański Jakub Dziaduski polecił dotychczasowemu wójtowi szlachcicowi Mikołajowi Dąbrowskiemu, aby zapłacił 103 grzywien szlachcicowi Janowi Kadzyńskiemu.
Historyczne źródła odnotowały zwykłych mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów społecznych. W 1434 Mikołaj pleban w Kunowie toczył proces sądowy z Sułkiem kmieciem z Trąbina. Kmieć ten zwożąc mu zboże pobrane w ramach dziesięciny z Nowca, Błożejewa, z folwarku w Kadzyniu oraz od kmieci w Trąbinie, otrzymać miał w ramach zapłaty za pracę słomę, a zabierając wszystką słomę nie oddał plebanowi wszystkiego ziarna. Pozwany kmieć zaprzeczał, że miał zwozić tylko w zamian za słomę i przyznał, że pobrał 6 korczyków (łac. „chori”) żyta i trzy ćwiertnie grochu.
Zachowały się także zapisy dotyczące wsi w historycznych księgach podatkowych, pochodzące z XVI i XVII wieku. W 1530 miał miejsce pobór z dwóch łanów. W 1563 pobrano podatki z 3,5 łana. W 1581 miał miejsce pobór z 3 łanów oraz od 4 zagrodników. W 1610 we wsi odnotowano folwark oraz 3 łany kmiece.