W tej samej sprawie sądowej Mikołaj Międzyborski występował jako syn Położejewskiego. W 1399 toczył też proces z Kąkolewskim o 150 grzywien. W 1403 tenże przy pomocy świadków oczyścił swoją cześć naganiony przez Bawora Wyskotę. W latach 1403-1404 toczył proces z Pietraszem z Gunic. W latach 1404-1405 jego żona Siechna z Gunic toczyła proces ze Stachną z Gunic o podział spadku w Gunicach. W 1404 Mikołaj Międzyborski zobowiązał się zapisać swej żonie Siechnie 30 grzywien tytułem wiana na swej części dóbr należnej z działów z braćmi i zobowiązał się też nie alienować dóbr żony bez zgody jej bliskich i dopóki nie narodzi się im dziecko będzie mógł swobodnie dysponować dobrami. W 1405 Mikołaj Międzyborski był w sporze z Mieczkiem z Gunic, który dowodził, że nie napadł na dom Mikołaja i nie uczynił znamion (tj. znaków granicznych). W 1406 toczył kolejny proces z Dobrogostem z Marszewa o zranienie.