Plantacja drzew szybkorosnących – specjalna uprawa, w której wysadzono sadzonki szybko rosnącego gatunku drzew aby w skróconym cyklu produkcyjnym (do 60 lat) uzyskać dużą ilość surowca drzewnego, najczęściej dla potrzeb przemysłu opartego na fizykochemicznym przerobie drewna. Celem produkcji w takich plantacjach może być również drewno tartaczne (z przeznaczeniem na tarcicę), łuszczarskie (sklejka, okleina) lub opałowe.
Skrócenie cyklu produkcyjnego plantacji uzyskuje się przez: uprawianie drzew wyróżniających się dużą produkcją masy dobrej jakości w młodym wieku, stworzenie uprawianym drzewom optymalnych warunków rozwoju przez zapewnienie im właściwych warunków siedliskowych i optymalnej przestrzeni życiowej (więźby) oraz prowadzenie dostosowanej do siedliska i gatunku drzewa intensywnej uprawy gleby i odpowiedniego nawożenia.
Różnice między plantacjami a tradycyjnie prowadzonymi drzewostanami mogą być rozpatrywane w trzech aspektach: spełnianych przez te obiekty funkcji, doboru uprawianych roślin (selekcji), intensywności zabiegów pielęgnacyjnych.