prowadził dni skupienia dla katechetów i nauczycieli oraz rekolekcje dla maturzystów.
Podjął wykłady z katechetyki, pedagogiki i psychologii rozwojowej w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie oraz na kursie katechetycznym w Katowicach. W latach 1979–1980 sprawował urząd wicerektora Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie.
25 września 1980 został prekonizowany biskupem pomocniczym diecezji katowickiej ze stolicą tytularną Polinianum. Święcenia biskupie otrzymał 4 listopada 1980 w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach. Udzielił mu ich tamtejszy biskup diecezjalny Herbert Bednorz, któremu asystowali miejscowi biskupi pomocniczy: Józef Kurpas i Czesław Domin. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Evangelizari et evangelizare (Być ewangelizowanym i ewangelizować). W latach 1980–1992 sprawował urząd wikariusza generalnego diecezji. W kurii biskupiej nadzorował referaty Wydziału Nauki Chrześcijańskiej, był referentem katechezy młodzieży szkół ponadpodstawowych, należał do rady administracyjnej, rady kapłańskiej i rady duszpasterskiej.