Janusz Edmund Stanisław Zimniak (ur. 6 września 1933 w Tychach, zm. 24 maja 2024 w Bielsku-Białej) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii pastoralnej, biskup pomocniczy katowicki w latach 1980–1992, biskup pomocniczy bielsko-żywiecki w latach 1992–2010.
Życiorys Urodził się 6 września 1933 w Tychach. W 1935 wraz z rodziną przeprowadził się do Mysłowic. W latach 1945–1951 kształcił się w tamtejszym Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Kościuszki, gdzie zdał egzamin dojrzałości. W latach 1951–1956 studiował w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie i na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święceń subdiakonatu i diakonatu udzielił mu biskup Franciszek Jop, wikariusz kapitulny archidiecezji krakowskiej, natomiast na prezbitera wyświęcił go 9 września 1956 w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach biskup pomocniczy kielecki Franciszek Sonik. Inkardynowany został do diecezji katowickiej. W latach 1969–1972 odbył studia w zakresie teologii pastoralnej w Międzynarodowym Instytucie Pastoralno-Katechetycznym „Lumen Vitae” w Brukseli, będącym filią Uniwersytetu Katolickiego w Louvain. Ukończył je z licencjatem, który w 1978 na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego nostryfikował jako magisterium.