W Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie pełnił funkcje prefekta (1981–1984), wicerektora (1984–1991) i rektora (1991–1998), a także prowadził wykłady z dogmatyki. W 1982 został pracownikiem naukowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie zajmował stanowiska asystenta (od 1985) i adiunkta (od 1989).
13 grudnia 1997 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji lubelskiej ze stolicą tytularną Auca. Święcenia biskupie otrzymał 2 lutego 1998 w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita lubelski Józef Życiński, któremu asystowali arcybiskup Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce, i Bolesław Pylak, emerytowany arcybiskup metropolita lubelski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Christus Pascha nostrum (Chrystus nasza Pascha). W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego, został przewodniczącym archidiecezjalnej komisji duszpasterstwa ogólnego, a także członkiem rady kapłańskiej i kolegium konsultorów. W 2011 po śmierci arcybiskupa Józefa Życińskiego został wybrany przez archidiecezjalne kolegium konsultorów na administratora archidiecezji. 15 sierpnia 2020 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego lubelskiego.