na południe od Zatoki Hudsona, mokradła zajmują ponad 75% powierzchni terenu w obrębie formacji lasotundry.

Granica drzew, gatunków drzewiastych i lasu Przez strefę lasotundry biegnie polarna granica drzew, czasem definiowana odrębnie jako „granica zasięgu drzew” (roślin drzewiastych osiągających ponad 5 m wysokości), „zasięgu gatunków drzewiastych” (wykracza dalej na północ od granicy drzew za sprawą wyrastania w formie krzewiastej niektórych gatunków rosnących w dogodnych warunkach w formie drzew) i „zasięgu lasu” (wyznacza zasięg występowania mniej lub bardziej zwartych kompleksów leśnych – na północ od niej drzewa rosną tylko pojedynczo).

Do czynników limitujących zasięg drzew w kierunku biegunów należą silne i zimne, wysuszające wiatry. Dlatego w osłoniętych dolinach zasięg drzew jest większy niżeli na terenach otwartych. Za przyczynę preferencji dolin uznaje się też obniżenie poziomu wiecznej zmarzliny w pobliżu rzek. Występowanie drzew ogranicza brak naturalnego odnowienia lasu – drzewa w tym obszarze zawiązują nieliczne nasiona zdolne do kiełkowania, stanowiące w dodatku pożądane pożywienie dla zwierząt. Żywe nasiona, które unikną spożycia mają problem z rozwojem z powodu gęstego kobierca mszaków i porostów utrudniającego kiełkowanie.