Wysokoczułe materiały fotograficzne (dawniej 200 ASA, później 400–800 ASA) przeznaczone do zdjęć przy sztucznym świetle żarowym posiadają uczulenie superpanchromatyczne (zwane też rectepanchromatycznym) ze zwiększoną w stosunku do materiałów panchromatycznych czułością w zakresie koloru czerwonego, co pozwala racjonalniej wykorzystać źródła światła o niskiej temperaturze barwowej. Emulsje superpanchromatyczne rejestrują także promieniowanie z zakresu bliskiej podczerwieni i z tego powodu przy wykonywaniu zdjęć z użyciem gęstego filtra czerwonego podatne są szczególnie na wystąpienie zjawiska Wooda, tj. nienaturalnie jasnego oddania zieleni roślinności.
Ponieważ typowe emulsje panchromatyczne wykazują mimo wszystko nieco za wysoką czułość na barwę czerwoną, opracowano emulsje z czułością na czerwień wyrównaną w stosunku do innych barw (z wyjątkiem niebieskiej) – określane mianem ortopanchromatycznych. Emulsje o takim uczuleniu mogą jednak mieć nieznacznie zawężony zakres barwoczułości i być nieczułe na barwę purpurową.