Potencjał ten reprezentowany jest przez energię potencjalną cząstki Energia cząstki jest sumą energii kinetycznej i potencjalnej:

Ponieważ energia kinetyczna jest nieujemna, klasyczna fizyka dopuszcza tylko ruch w obszarach gdzie:

Zatem cząstka może przebywać w obszarach oraz natomiast w obszarze nie może się znaleźć, ponieważ jej energia kinetyczna byłaby wówczas mniejsza od zera.

Cząstkę taką można traktować jak piłkę toczącą się wewnątrz dołka. Piłka będzie wtaczać się na ściankę dołka tylko do momentu, w którym straci całą energię kinetyczną.

Cząstka kwantowa w dole potencjału thumb|300px|Cząstka α uwalniająca się z potencjału jądra (zielona linia) dzięki zjawisku tunelowemu W zakresie odległości porównywalnych z rozmiarem atomu dominuje opis kwantowo-mechaniczny z zastosowaniem praw mechaniki kwantowejElektron w przewodniku o grubości 1 mm nie jest cząstką kwantową. Może być interpretowany jak punkt materialny o dowolnej (nieskwantowanej) energii.. Za cząstkę kwantową można uważać elektron w stanie stacjonarnym w potencjale atomu lub nukleon w potencjale jądra.